Raphaël

Raphaël is een voorstelling over vriendschap. Vriendschap die begint als je vier jaar bent en misschien je hele leven zal duren. Tenminste: als een hartstilstand er niet plotseling een eind aan maakt. Je rent door het leven, maar als er iemand naast je neervalt dan kun je niet anders dan stilstaan. De voorstelling gaat over dromen en verlangens, over onverwachte wendingen en hoe het gesprek verder gaat als er na zoveel jaren weer een fictieve ontmoeting is. Raphaël is een muzikale intieme voorstelling vol levenslust. Die moet je gaan zien alleen of met je vrienden.

Deze voorstelling werd in 2012 gemaakt in samenwerking met de Hartstichting nadat de jeugdvriend van Klemens in 1998 op twintigjarige leeftijd aan een hartstilstand overleed. De Hartstichting was destijds bezig met reanimatie-onderwijs voor jongeren van veertien jaar. De voorstelling werd gebruikt als ondersteuning bij dit onderwijs.

De voorstelling werd gespeeld door Maurits van den Berg en Klemens Patijn en de regie was in handen van Hans Man in ’t Veld. De voorstelling was een combinatie van teksttoneel en muziek en kenmerkte zich door een snelle afwisseling van spelen en vertellen. Deze coming of age had een fragmentarisch karakter en reconstrueerde het verhaal achter vriendschap en een plotselinge dood. De voorstelling maakte bij een breed publiek veel indruk. ‘De kracht komt uit het intense spel dat door humor nergens sentimenteel wordt, maar zeer integer blijft.’ BN de Stem.

Er werd ook een versie van 45 minuten gemaakt die in samenwerking met de Hartstichting aan middelbare scholen werd verkocht. Daar werd de voorstelling gespeeld, waarna leerlingen een reanimatietraining kregen. De voorstelling heeft vervolgens nog op veel verschillende locaties gespeeld.

Deze voorstelling wordt tot op de dag vandaag op verzoek nog gespeeld, en kan worden uitgevoerd op verschillende locaties. Zo speelde TgGG op scholen in aula’s, gymzalen en schoolpleinen. Maar ook in tuinen, parkeergarages, parken, (grote) woonkamers en festivals.